1. U schrijft
voor een geïnteresseerd, maar niet voor een gespecialiseerd
publiek. Vermijd dus wetenschappelijk jargon en voetnoten. Wie toch verwijst
naar een boek, doet dit in de tekst zelf, met vermelding van de titel (cursief),
de uitgeverij en het jaar van publicatie:
b.v. Bassam Tibi was misschien wel de eerste wetenschapper om te waarschuwen
voor een radicalisering van de Europese islam in de richting van terrorisme
en islamitische onverdraagzaamheid (Europa zonder identiteit?, Deltas, 1997).
2. Schrijf zoveel mogelijk spreektaal en gebruik korte zinnen. Die verhogen in de regel de leesbaarheid. Streef in ieder geval naar correct taalgebruik en heldere formuleringen.
3. Pas op voor uitweidingen. Liever kort en krachtig dan lang en wijdlopig. Dat wil uiteraard niet zeggen dat u niet mag nuanceren, maar verlies u niet in (te veel) details.
4. Gebruik zo weinig mogelijk citaten, tenzij de citaten echt een meerwaarde geven aan uw tekst. Citaten worden tussen dubbele aanhalingstekens (“….”) geplaatst.
5. Schrijf bij voorkeur in korte tekstblokken of alinea’s. Houd er rekening mee dat de redactie uw bijdrage kan inkorten, afhankelijk van de beschikbare ruimte in de Nieuwsbrief.
6. U hoeft uw tekst niet zelf op te maken. De titels van boeken (films, muziekstukken, mediaprogramma’s) worden wel gecursiveerd.
7. Suggereer mogelijk beeldmateriaal (een foto of andere illustratie, vrij van rechten) of speel zelf een foto of andere illustratie door (liefst via e-mail).
8. Respecteer de tijdslimiet voor publicatie. Verwittig de redactie wanneer uw kopij later zal worden ingestuurd dan eerst beloofd.
9. Mail uw kopij naar de eindredacteur met een kopie naar de hoofdredacteur en het secretariaat. De e-mailadressen vindt u in het ledenboekje (vooraan) of op de webstek.
10. Aarzel niet om suggesties te doen voor nieuwe artikels of namen door te spelen van Prince-vrienden van wie u denkt dat ze een interessant verhaal zouden kunnen brengen.
Redactie Nieuwsbrief
december 2004