En zoeken wij een stad
van steden, met grachten om
de grote markt?
                                   (E. Heyman) 

Dat het hedendaagse Brussel nog niet zo lang geleden voortkwam uit de Nederlands-Brabantse cultuur en taal, behoort tot het collectief geheugen, of toch niet meer?

‘Alleen in Brussel verdraag ik Babel’, schrijft de Oostenrijkse auteur Robert Menasse aan het begin van de eenentwintigste eeuw. Geen enkele taalgroep, al dan niet Europees, kan er nu nog een meerderheidsstatuut opeisen.

Vijftig jaar eerder zou niemand het in zijn hoofd hebben gehaald Brussel met het veeltalige Babel te vergelijken. Toen was Brussel overwegend Franstalig, een klein Parijs, waar het druppelde bij regen in de Lichtstad.

En weer honderd jaar daarvoor was Brussel nog wat het eeuwenlang was geweest: een Nederlandstalige Brabantse stad, wel onderscheiden van het Roman Pays ten zuiden ervan, waar het Frans de omgangstaal was.

Vanzelfsprekend weerspiegelt het taalkundig veranderingsproces ook een socio-politieke evolutie, die veel, zo niet alles te maken heeft met het statuut van Brussel als hoofdstad – eerst van het hertogdom Brabant, dan van de (Zuidelijke) Nederlanden, vervolgens van België en zijn beide grote gemeenschappen en uiteindelijk ook van de Europese Unie.

Bovendien is Brussel een transnationale wereldstad geworden, een functie die zij met enkele andere steden op deze wereld deelt.

Het complexe gegeven dat Brussel thans is, laat ook ruimte om na te denken over de rol die Brussel al dan niet kan spelen voor Europa en de wereld.  Wij zullen ons in een symposium de vraag stellen die geen enkel Princelid in Nederland, Vlaanderen en overal ter wereld onberoerd kan laten:

HEEFT EUROPA EEN HOOFDSTAD NODIG?

Het symposium heeft plaats in de mooie locatie ‘Concert Noble’, dicht bij het Europees Parlement dat wij ook zullen bezoeken.

De afdelingen Brussel en Brussel-Zavel nodigen u uit met medewerking van andere afdelingen van de beide Brabantse gewesten.