Verslag van de Gewestdagen Buitenland in Nice (en daaronder: een impressie uit Nice): uit de Nieuwsbrief

20 - 22 juni 2003

Wie nooit in Nice is geweest, kan zich nauwelijks voorstellen wat hem daar te wachten staat.
Deze legendarische stad met bijna een half miljoen inwoners, tevens “hoofdstad van het toerisme”, is overweldigend door haar schoonheid en intensiteit. Langs de eindeloze Promenade des Anglais rijgen de riante gebouwen zich aaneen tot een schitterende façade, waarachter een bijzonder gevarieerde agglomeratie schuilgaat met tal van prachtige sites, musea, parken, kerken en paleizen. Deze stad was het uitgelezen oord voor de Gewestdagen Buitenland van de Orde, georganiseerd door de afdeling Orange op 20, 21 en 22 juni 2003.
Bijna 80 personen kwamen opdagen, onder wie velen uit Keulen, Londen en Luxemburg, maar ook uit Parijs, Rome, Lissabon, Kaap de Goede Hoop en Pretoria. President Wim Kok en pro-president Godfried Lannoo waren eveneens van de partij.

Nadat iedereen zich had aangemeld in het centraal gelegen Hotel Ambassador, vond de openingsceremonie plaats in het vaste lokaal van de afdeling Orange,
meer bepaald het Novotel Arenas nabij het vliegveld van Nice. Gastspreker was Edward De Maesschalck, lid van de afdeling Leuven-Arenberg, die "De Franse droom van Willem van Oranje" ontvouwde. De centrale stelling luidde dat Willem de Zwijger zonder het bezit van Orange en zonder de steun van Frankrijk nooit in staat was geweest Nederland uit de greep van de Spaanse koning Filips II los te scheuren. Het spreekt vanzelf dat de leden van de afdeling Orange deze gewaagde thesis niet hebben betwist. Namens de afwezige voorzitster Hanny de Graaf, die noodgedwongen in Nederland verbleef na een valpartij, nam Pim Godefroy de honneurs waar. Tot slot kwam gewestpresident Jan Ellers, lid van de afdeling Parijs, aan het woord en die toonde zich een onnavolgbare causeur.

Unieke stad en omgeving.

De volgende morgen maakten de leden een bijzonder leerrijke puzzeltocht doorheen de steegjes van "Le vieux Nice", waarna ze op de top van de burchtberg ('Le Château") een lichte lunch nuttigden. In de schaduw van de parasols was de temperatuur toen al gestegen tot 35 graden, maar een aangename zeebries hield de stemming erin.
Na de middag konden de deelnemers kiezen tussen de orthodoxe gezangen in de koele Cathédrale St-Nicolas, de grootste Russische kerk buiten Rusland, of een hartverwarmende rondleiding tussen de hete muren van het Musée Matisse. Leo Knoef, lid van de afdeling Orange, gidste met grote deskundigheid twee opeenvolgende groepen tussen de schilderijen, tekeningen en collages van de meester.
's Avonds trokken allen met de bus naar het nabijgelegen Villefranche-sur-Mer en genoten er van het diner met uitzicht op de pittoreske haven. Het was toevallig de langste dag van het jaar en bovendien het "Fête de la Musique". Daarom werden we vergast op muziek van de plaatselijke fanfare, waarbij sommige leden hun danslust nauwelijks konden bedwingen.
Terug in Nice, waar om middernacht nog een zee van mensen langs de dijk flaneerde, naar muziekoptredens luisterde of zelfs verkoeling zocht in de
golven, doken verschillende deelnemers nog onder in het bruisende nachtleven van deze onvergetelijke stad.

Op de derde en laatste dag maakten de deelnemers onder leiding van het echtpaar Pim en Tineke Godefroy een bustocht naar het achterland van Nice. Ze reden langs de overweldigende "Gorges du Loup" en dronken koffie in het arendsnest in het hooggelegen Gourdon. Rietje de Graaf verkondigde er op ludieke wijze de uitslag van de puzzeltocht.
De deelnemers bezochten het Château du Gourdon en stuitten er tot hun verbazing op werken van (de school van) Rubens, Memlinc en El Greco. Tot slot mochten de Prince-leden in openlucht genieten van een voortreffelijk diner in restaurant La Jarrerie in Bar-sur- Loup. De oude vriendschapsbanden werden aangehaald, nieuwe werden gesmeed en de president hield een bevlogen en erg gewaardeerde toespraak, waarin hij het gewest Buitenland als voorbeeld stelde voor de hele Orde wegens de volmaakte verstandhouding tussen Vlamingen en Nederlanders en de geest van diepe kameraadschap over de grenzen heen. (zie ook PS).
"Volgend jaar treffen we elkaar in Delft", zo luidde het tot afscheid. En zo eindigden de Gewestdagen Buitenland 2003.
De afdeling Orange mag trots zijn op de bijzonder geslaagde organisatie van deze driedaagse.

Edward De Maesschalck
lid van de afdeling Leuven-Arenberg

Een impressie uit Nice van Jan van Alphen, lid van de afdeling Maasland

PS:
Naast de lof voor de buitenlandse gewestdagen zei Wim Kok:
    - Tot vandaag meende hij dat uit het buitenland teruggekeerde leden de afdeling Extra Muros als het vagevuur ondervonden; want ze wilden graag in een locale
       afdeling (de " hemel") binnenkomen maar slaagden daar niet in.
     - Nu, terwijl hij opnieuw de geweldige sfeer van de gewestdag buitenland meemaakte, begreep hij dat er leden van Extra Muros zijn die niet weg willen uit deze
        fijne sfeer vol vriendschap. Hij had daar nu alle begrip voor.
Zijn uitspraak viel in goede aarde, veel aanwezigen hebben dit laten weten.