Gewestdag Delft

Rustig, zwijgend als het graf, vol amicitia en tolerantie ontving Willem van Oranje ons: het gewest Buitenland, rond zijn tombe. Van 18 tot 20 juni waren wij met onze partners te Delft bijeen, 40 mensen uit 12 afdelingen (waarvan 7 buitenlandse). De verbroedering en de warmte tussen deze mensen was even weldadig als voordien in het warme Nice, in Keulen en Rome. We kwamen tezamen gereisd uit Kaap de Goede Hoop, Lissabon, Orange, Parijs en het dichterbije Luxemburg, Keulen en Extra Muros. Het presidium was vertegenwoordigd door Wim Kok en Paul Peeters; ook Godfried Lannoo, pro-president, was weer van de partij.

De grote aanwezigheid van vrouwelijke leden en partners, de mengeling van Nederlandse, Belgische en Zuid-Afrikaanse leden, de verjonging binnen de afdelingen, en de rijke spreiding van maatschappelijke achtergrond en inbreng toonden aan dat de doelen van het Plan van aanpak in het buitenland effectief worden bereikt.

De bijeenkomst was opgezet vanuit Parijs door de gewestpresident Jan Ellers, die daarmee zijn wens vervulde ook in Nederland samen te komen. Met hulp van Den Haag en Extra Muros werd het programma voorbereid en ten uitvoer gebracht.

Op vrijdagavond kwam men samen in Delft op een welkomstborrel. Op zaterdagochtend werden wij door gidsen door Delft geloodst, langs en in de Oude en de Nieuwe kerk, de trap waar Willem van Oranje was neergeschoten – we zagen nog de kogelgaten, die ooit abusievelijk en overijverig waren dicht geplamuurd!).

Het praalgraf van Willem van Oranje in de Nieuwe Kerk in Delft


Men bezocht een tentoonstelling van Delfts blauw met tulpenvazen om te kunnen pochen met tulpen die soms meer kostten dan een jaarsalaris; daarna weer een mooie binnenstad, een schitterend historisch gebouw van het hoogheemraadschap.

Het middagbezoek aan het hoogheemraadschap was zeer leerzaam. Dit bestuurlijk orgaan beheert waterkering, waterkwantiteit en –kwaliteit in het gebied Den Haag – Hoek van Holland – Rotterdam. Ir. Spelter, loco-dijkgraaf gaf er een heldere lezing over. Onder het werk van de waterschappen zou bij een dijkbreuk half Nederland onder  water kunnen staan! Er bleken bij navraag ook vrouwelijke dijkgraven te zijn. Een rondleiding door de prachtige gebouwen vormde de afsluiting van dit bezoek.

De lezing van dit weekend werd ten derden male verzorgd door de eminente spreker Edward De Maesschalck. Op het puntje van mijn stoel gezeten, hoorde ik hoe de tolerantie van Willem van Oranje het resultaat was van zijn jarenlang omgaan met de godsdiensttwisten en met de Nederlanden.

Als voorzitter van Extra-Muros en mede-gastheer sprak ik mijn waardering uit voor de vasthoudendheid van onze presidenten Godfried Lannoo en Wim Kok om het Plan van aanpak momentum te geven. We weten dat op onderdelen allerlei afdelingen er mee bezig zijn. In het buitenland hebben de omstandigheden daar al vaak aan bijgedragen. Dat is in de Algemene Raad goed opgemerkt.

Dat Extra-Muros gastheer was, bleek uitvoerbaar ondanks de spreiding van onze leden (van Tokyo tot Montevideo); en ondanks het probleem om een goed bestuur te vormen als de leden worden geacht binnen 2 jaar na terugkeer uit het buitenland weer weg te gaan naar een locale afdeling. In de afgelopen 11 jaar heeft Extra-Muros veel leden van de Orde opgevangen, denk aan afdelingen die stopten met functioneren.

In het Prinsenhof gebruikte Willem tot 10 juli 1584 zijn maaltijden; nu zaten wij in de Prinsenkelder, en we kregen ook de tussenstanden van de wedstrijd van Oranje tegen Tsjechië.

Op zondag bekeken wij Den Haag, met een rondrit langs het Binnenhof en het Vredespaleis, en een bezoek aan een expositie van hedendaagse kunst, Beelden aan Zee. De aanwezige Ordeleden en hun partners gingen, met weer sterker gegroeide vriendschappen, weer uiteen de wijde wereld in. Jan Ellers, hartelijk dank!

Rutger Hornikx, voorzitter van Extra-Muros.