GEWESTDAGEN BUITENLAND 2010 in DRESDEN |
( laatst bijgewerkt op 09.01.12 ) |
De afdeling KEULEN, nog in het gelukkig bezit van het lid Martine-met-gezel Klaus Meckle in Dresden, presenteert de volgende Gewest-ontmoeting.
|
|
![]() |
![]() |
![]() |
||
|
![]() |
|
|
|
|
![]() |
||
![]() |
||
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Aan een voorprogramma op 18 Juni werd al druk deelgenomen door vroegkomers die zich over de ontvangst en opvang verheugden(1). Het formele programma startte om 1800h in de lobby van het Hilton hotel met een uitvoerig info pakket en een diner. Daar was het een enorm enthousiast weerzien van Princeleden uit heel West Europa!
|
|
||
De Frauenkirche |
De Hofkirche met koninklijke grafkelder |
Het Zwinger met Meissencarillon |
De Semper Opera |
Op 19 juni was het opletten. |
August der Starke | Schloss Weesenstein | Schloss Königstein |
Er was een voormiddag- en namiddagprogramma met keuze tussen een geleide wandeling met een bouwhistoricus, en 4 busuitstappen naar lokale toeristische doelen (zie het menu hierboven). |
|||
Om 1800h was er dan een gewestvergadering en om 1930h een diner in een historisch kader. Na het hoofdgerecht nam Caspar van Hilten ons met enthousiasme vanaf 1800 tot de val van de muur door de opeenvolgende ideologien die Dresden overleefd heeft. De stabiele tijd van het Duits-Roomse Rijk eindigde na 800 jaar als het door Bismarck en Pruisen,als reactie op Napoleon, in het nationalisme werd gedreven maar wel gebaseerd op een samenhorigheidsgevoel van de bevolking in de Duitse cultuur. Na de oorlog van 1870 volgde wereldoorlog 1. De nederlaag werd door de militairen als een politieke zwakte geënsceneerd: de Dolkstoot legende . Samen met de onmogelijke oplagen van Versailles was de volgende revanche geprogrammeerd . Na de barbarij van het nationaal socialisme volgt dan de repressie van het communisme achter het IJzeren Gordijn en eindelijk na de val van de Sovjet-Unie, de vrijlating in de eenheid en Europa.
Het enthousiasme van Caspar is op de toehoorders overgeslagen.
Na de vrije voormiddag op 20 juni kwam het afscheid op een terras boven de stad bij goed weer en een aangeklede borrel veel te vlug. Het enthousiasme van gasten en gastgevers kende geen grenzen. Een Nederlandstalig weekend voor de expatriats is een zegen.
Alfons Kloeck
Meer foto's zijn te zien via Jan Steuns.
ad 1) in de schat-kamer van het SLUB zag men o.a. fascinerende originele hand-geschreven muziek van Bach, maar ook handschriften uit de Mayacultuur. (lees hieronder de indruk van Heleen!) |
" In Dresden, in het hart van het vroegere koninkrijk Sachsen steek ik de loftrompet naar de organisatie van het weekend van het Gewest Buitenland van de Orde.
(de vuvuzela laat ik voor het voetbal..)
Veel mensen zijn samengekomen; er zijn altijd meer mensen die wel zouden willen maar die bijv. in ZuidAfrika dat niet kunnen realiseren.
Ik zal de afdelingen in Z.-A. enthousiast rapporteren en uw groeten overbrengen, als mijn vrouw Marianne en ik hen zien in oktober!”
Door de geweldige 'balkon'-sfeer op het lange, smalle buitenterras in Chiavera van zondagmiddag kon ik ook geen melding doen over de inzet om de Afrikaanse taal onder de aandacht te brengen; in de Nieuwsbrief of Princezine zulllen jullie dat wel lezen.
Het Gewest Buitenland speelt een eigen en bijzondere rol in de Orde, omdat de afdelingen in het buitenland altijd met liefde en inspanning aan hun taal en cultuur werken in een vreemd land. In zo’n situatie is tolerantie een eerste vereiste: in plaats van je zogezegd te storen aan een immigrant ben je er zelf een en waardeer je de ontvangst van het gastland. Door je leven en functioneren beoefen je al een aantal deugden, voordat men in “ Antwerpen” bedenkt dat dat in de lage landen nodig is.
Bewondering past bij het zien van de afdelingsbesturen die het vergaderen toch maar weer waar maken, zo verstoken van veel sprekers....
Ik ga me dit mooie weekend herinneren als het weekend van de overstromingen:
|
|
|
|
|
|
|
|
DRESDEN zoals Heleen Mendl-Schrama het beschreef:
" Tijdens de Gewestdagen in Dresden in juni 2010 was er op de Zaterdag een keuzeprogramma. Elk onderdeel leek aantrekkelijk, maar ik had gekozen voor een bezoek aan de S.L.U.B. en Panometer.
De Sächsische Landesbiliothek- Staats- und Universitätsbibliothek Dresden (S.L.U.B.) gaf de deelnemers niet alleen een inzicht in hoe een bibliotheek in deze tijd optimaal kan functioneren, maar gaf ons bovendien toegang tot de schatkamer waar waardevolle manuscripten zijn tentoongesteld. De schatkamer is niet normaal toegankelijk voor het publiek, maar de bezichtiging werd speciaal voor ons gearrangeerd. Door twee enorm dikke deuren met grote sloten verkregen wij toegang tot dit wat duistere heiligdom.
Het meest waardevolle document dat ons allereeerst werd getoond is het Maya handschrift uit de 13e eeuw . De Bibiliotheek bemachtigde dit in Wenen in 1739 toen het als een Mexicaans boek werd omschreven. Pas in 1853 werd het als een Maya- handschrift geidentificeerd. Tot op heden zijn nog niet alle tekens op dit 3.56 meter lange manuscript ontcijferd.
Van 1523 dateerde een manuscript van Albrecht Dürer getiteld “Von den Proportionen des menschlichen Körpers”.
In Vitrine 1 was o.a. een psalmenboek “Merseburg(?)” uit de dertiende eeuw te zien. Daarnaast een Duitse Historische Bijbel van rond 1420.
Onze aandacht werd speciaal gevestigd op een Vlaams perkamenthandschrift uit de 15e eeuw, dat een verzamelwerk is van de medische wetenschap; miniatuurafbeeldingen tonen het werk van middeleeuwse artsen en middeleeuwse praktijken, die in vele opzichten niet veel verschillen van die van onze tijd!
Voor mij persoonlijk waren de originele muziekpartituren van Bach, Vivaldi, Weber, Schumann en Wagner fascinerend. Een blad uit de H-mol Mis van Bach, BWV2321, liet een bas-solo zien. Na de dood van Augustus de Sterke stuurde Bach de Mis naar zijn zoon en opvolger om daarmee een hoftitel te krijgen. Dit lukte ook inderdaad en in 1736 werd Bach benoemd tot “Koninklijke Poolse en Kurfürstlich Sächsische Hof-Componist”.
Afgezien van de “Schatzkammer” is de bibliotheek, voltooid en geopend in januari 2003, een interessant gebouw. Aan de buitenkant worden al boekenplanken vol boeken gesuggereerd en er zijn smalle hoge vensters ingebouwd. Ook in het interieur is het concept van boeken en boekenplanken voortgezet, zowel aan wanden als aan vloeren.
De bibliotheek bevat zo’n drie miljoen boeken, ongetwijfeld de grootste collectie in een gebouw in Duitsland.
De Panometer gaf een panorama van Dresden in 1756 te zien van Yadegar Asisi. Dit deed mij denken aan Panorama Mesdag in Den Haag, dat een beeld te zien geeft van Scheveningen rond 1900. Het verschil is dat Mesdag alles heeft geschilderd, en Asisi met foto’s en computer de voornaamste beelden in scene heeft weten te zetten. De toeschouwer krijgt een goede indruk van Dresden in zijn glorieperiode. "
.