Verslag 20-jarig jubileum Extra Muros 2008-09-25

Aanwezig 38 deelnemers van negen afdelingen (w.o. 20 leden en partners van Extra Muros).

PROGRAMMA:

Samenkomst in het Zuiderterras, een bekroond wit-zwart gebouw van architect bOb Van Reeth op het einde van de Wandelterrassen Zuid, met een prachtig uitzicht op de Schelde, de linkeroever en de oude stad.
Bezoek aan de Sint-Andrieskerk en de Poorterswoning.
Voordracht door onze gastspreker Frank Judo, advocaat, lid van de afdeling Brussel en co-auteur van “De prijs van de Scheiding. Het uiteenvallen van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (1830-1839)”.

Verslag:

Onder een sprankelende najaarszon kwamen we bijeen om het 20-jarig jubileum van Extra Muros te vieren.

In gedachten vierden we dit met alle leden van Extra Muros over de hele wereld, van de Amerika’s tot het Verre (zuid)-Oosten. Voor zulke leden was immers deze afdeling opgezet!

Voorzitter Ward Coppens verwelkomde iedereen en hij strooide de felicitaties uit van de leden die in het buitenland waren. Zelf belandde hij bij Extra Muros vanuit de afdeling Kinshasa, waar hij 30 jaar geleden lid werd. Bij Extra Muros vond hij de bijzondere sfeer en vriendschapsband van de buitenlandse afdelingen weer. Door de speciale situatie “ver van huis”, buiten de eigen cultuur, was men meer op elkaar aangewezen waardoor men een intensere beleving kende van samenhorigheid, vriendschap en tolerantie.

De voorzitter herkende ook dat Extra Muros (zoals in menige buitenlandse afdeling) altijd met partners vergadert . Hier gebeurt dat 4 à 5 keer per jaar, telkens op een andere plaats, minstens 1 keer in Nederland.

Ward had ook een bijzonder woord van welkom voor de “pioniers”: de eerste bestuursleden Jacques Bedert, Wim Bossaerts en Erik Peeters, evenals de leden van het eerste uur zoals Willy Malfeyt en Rutger Hornikx.

Gesterkt door een feestbrunch konden we op stap gaan.

Van het Presidium sprak de Algemeen Secretaris, Eddy De Belie. Hij benadrukte dat dit centraal orgaan er was voor de coordinatie en niet om hierarchisch boven de autonome afdelingen te staan, met elk haar eigen karakter. Hij wenste Extra Muros een fijn lustrum toe.

De oudste aanwezige pro-voorzitter was Wim Bossaerts. Hij schilderde het begin van de afdeling: hoe de behoefte was ontstaan om de extramuralen in de Orde te kennen en hen te behouden voor de vereniging. Met zijn bestuur organiseerde hij de eerste serie bijeenkomsten, die later door Daniël, Rutger en Ward met vrijwilligers werd voortgezet.

In de St.Andrieskerk stond een bijzondere pastoor voor ons, Rudi Mannaerts: niet alleen een erudiet kerk- en kunsthistoricus; hij verstond ook de kunst om jong en oud te boeien. We stapten met graagte in zijn vissersbootje en werden enorm verrijkt door zijn uitleg.

Het oudste poortershuis van Antwerpen gaf de wereldse historie weer. We konden weer relativeren hoe luxueus wij nu wonen, als toen zo’n smal huis al vreselijk luxueus en duur was.

Na het aperitief sprak mr. Frank Judo over allerlei aspecten rondom de afscheiding van België. Vooral het economische luik wierp nieuw licht op de zaak. Zo wees de spreker erop dat Nederland na de scheiding in financiële ademnood kwam omdat de zuidelijke provincies altijd het grootste deel van de nationale schuld en de belastingen hadden betaald. Door de kolonies verwierf Nederland snel meer welvaart maar die evolutie remde dan weer de industrialisering en modernisering af. De scheiding was ook een prikkel en uitdaging die leidde tot economische vernieuwingen en successen in het nieuwe land (m.n. de Antwerpse haven).

Extra Muros bouwers bijeen		De begeesterde spreker , Frank Judo	De voorzitter ontvangt een Orde-das

De gewestpresident Buitenland tenslotte flambeerde het diner met een feestelijke toespraak. Hij vulde zijn voorgangers aan en liet zien hoe de afdeling haar eigen karakter kreeg en steeds aantrekkelijker werd – en niet meer een asielcentrum was waar je na 2 jaar weer werd buitengezet. De formule waarbij eenieder om de beurt dichtbij, dan weer verder weg, een duik in de cultuur van de Zuidelijke Nederlanden kon nemen, blijkt nog steeds erg aan te slaan en deelnemers van vele afdelingen aan te trekken. Iedereen deelde in het vertrouwen dat deze bijeenkomsten zo door moeten gaan en de Orde verrijken.

Uw fotograaf, Marianne Hornikx samen met Ann

Uw verslaggever, Rutger Hornikx, gewestpresident