In memoriam Jozef Pirenne (Brussel)

Een opmerkelijke man en trouwe Princevriend heeft ons verlaten. Jozef Pirenne was bescheiden, discreet, vriendelijk, efficiënt en zolang ik me kan herinneren aanwezig bij onze vergaderingen. Hij werkte als accountant en bedrijfsrevisor.

 

Onze vriend Jozef Pirenne zag het levenslicht in Antwerpen op 28 april 1945. Professioneel was hij zowel accountant als bedrijfsrevisor. Dit laatste al sinds 1973. En ook nu was hij nog actief want uit een Ministerieel Besluit van april dit jaar blijkt dat hij nog effectief niet-permanent lid was van de aanvaardingscommissie voor gerechtsdeskundigen van het Nationaal Register, afdeling 6 (Economie – Financiën – Fiscaliteit – Boekhouding – Revisoraat).

Typerend was zijn wijze van optreden in onze vergaderingen, maar ook elders, bijvoorbeeld in het (toen nog) Verbond der Vlaamse Academici. Zoals een van onze leden terugblikt: "Ik herinner me nog levendig een van onze eerste gesprekken, waarin hij het jonkie dat ik toen was eerst roosterde en vervolgens complimenteerde dat ik het er nog vrij goed van af had gebracht. Jozef kon dat, want hij had een indrukwekkend intellect, een bewonderenswaardige scherpzinnigheid en een onoverwinnelijke goedhartigheid."

Of, zoals een ander lid het uitdrukte: "Jozef had een bijzonder gevoel voor humor, en kon je wel eens op het verkeerde been zetten. Hij dacht sneller dan vele anderen. Hij ging er daarbij van uit dat anderen die snelle gedachtegang ook konden volgen, wat vaak niet zo was en hem bij sommige gelegenheden in problemen bracht. Het was soms een uitdaging met hem samen te werken, maar uiteindelijk toch wel altijd aangenaam. Hij had een scherp oog voor mistoestanden die het algemeen belang in gevaar brengen en is er zeker niet altijd voor bedankt geweest om die ook kenbaar te maken."

De grote verhalen over misstanden en bedrijfsintriges waar hij op de een of andere manier weet van had, meesterlijk verteld, vormden ook een constante tijdens de maaltijden van onze afdeling.

Een dienst aan onze afdeling die hij met plezier verrichtte – je zou bijna zeggen: ambtshalve – was zijn functie als 'rechtvaardige hoeder van de financiën', ofwel controleur van de boekhouding. Deze functie oefende hij uit vanaf het begin van zijn lidmaatschap tot (bijna) aan het einde toe.

Het laatste jaar was moeilijker voor Jozef omdat hij sukkelde met zijn gezondheid. Desondanks kwam het bericht van zijn overlijden toch nog plotseling.

Jozef laat twee kinderen, een broer en een zus na.

Wij zullen Jozef missen, maar niet vergeten. Moge hij nu rusten in vrede.

 

Maurice van Stiphout
Voorzitter afdeling Brussel

 

Terug naar de PrincEzine (op de website)? Klik hier.