Gedicht van de maand: Tiens stadsgedicht gepresenteerd op Kweikersdag

De stad Tienen vierde begin oktober feest, de zogenaamde Kweikersdag. Het dichterscollectief de 'Dichters van Vandaag' presenteerde er toen het stadsgedicht 2024, ter bevordering van de verbondenheid tussen alle inwoners. Het Tiense Ordelid Patrick Nijs was een van hen. Wat wilden ze de Tienenaars meegeven?

Tiens Zoet

De dag ontwaakt onder beiaardgelui.
Bloemen kleuren subtiel de binnenstad.
Onze ogen kijken nog zoals verwonderde bezoekers
gewend geraakt aan haar innemende bevalligheid.

Zelfs in Tienen regent het nu al tweehonderd dagen.
Waar elders anderen oeverloos zagen en klagen
zijn jij en ik vrolijke kikkertjes in het Viandrawater,
die helder spetteren en Kweikerskwaken.

Hier mochten we op witte gympen door straten sprinten,
handgekapte kasseien pleinen bietenzoet bezingen,
dansen en drinken in knusse cafés en zalen.
Verhalen vertalen hoe wij elkaar er konden vinden.

Dichters zoeken al een eeuwigheid verzen
om de stenen van de stad te laten klinken.
Als reizigers in de tijd laten we haar liever niet achter ons
wanneer we dagelijks haar charme voor ons zien.

Patrick Nijs, Christiane Klewais, Liesbeth Groven en Gui Nijs
(in volgorde van de vier strofen)

Het gedicht is geschreven door vier dichters. Ieder van hen schreef een kwartet. Om een zekere harmonie qua inhoud, stijl, ritme en overgangen te bekomen, zijn tientallen pogingen in de papiermand beland.

Uitleg

Voor de PrincEzinelezers is een woordje uitleg wel nuttig. Immers, niet iedereen kent Tienen: de stad van de suiker, met de nieuw aangelegde markt en de twee kerken op honderd meter afstand. Het gedicht begint met sfeerscheppende verzen: beiaardgeklepel en bloemenbetovering. Wij, inwoners, zijn aan de dagelijksheid gewend geraakt, maar toch vallen we nog zoals toeristen voor de charme van Tienen. Opvallend is de /a/-klank in het startvers: langzaam gapend wakker worden van een nieuwe dag. Ook in regel 12 vind je die slepende klank in 'lange verhalen'.

Water

Het onderwerp 'water' is momenteel actueel met de opengelegde Gete in het centrum, de heraanleg van het Vianderdomein en het project van de Tiense watervelden. Niet verwonderlijk dus de vele woorden die in tweede strofe voorkomen en die de speelsheid en opgewektheid van de kikkertjes beklemtonen en tegelijk het enthousiasme van de Tienenaars symboliseren. Let op de klanknabootsing met de korte klinkers /i/ en /e/ in de regels 7 en 8 en het subtiele spel met de korte /a/ in Viandrawater (vervorming van Viander).

Geestdrift

In de derde strofe golft de geestdrift verder. We volgen jonge mensen die zingend en dansend de stad verhemelen en er hun 'lief' (partner) vonden. De vierde strofe, het laatste kwartet, gaat de filosofische toer op: het contrast tussen onze beperkte levensjaren en die van een lang(er)durende stad. Wij dichters willen verder leven in onze verzen, zodat ze (weer)klinken. Ook hier de dubbele gelaagdheid met het voorwerp 'klinker' als steen.

Lezen

Uiteraard is het lezen of het aanhoren van een gedicht van een andere orde. De assonanties, de (binnen)alliteraties en de binnen- en eindrijmen zorgen voor ritme in dit stadsgedicht. Doel van de Dichters van Vandaag is primordiaal: het bekende kneutergezeur in onze stad doen verdwijnen, een positief geluid laten horen (en lezen). Tienen op literair-poëtisch vlak, na de succesrijke organisatie van de Julia Tulkenswedstrijd, geregeld nieuwswaarde bezorgen.

Patrick Nijs
Secretaris cultuur afdeling Tienen

Foto boven het artikel: De vier leden van de 'Dichters van vandaag': Patrick Nijs, Christiane Klewais, Liesbeth Groven en Gui Nijs. Patrick Nijs en Gui Nijs zijn lid van de afdeling Tienen. Zij presenteerden ook de gemeenschappelijke bundel HorizonTaal.

Voor het decembergedicht is genomineerd: een duo uit de provincie Limburg (NL), met een gedicht en een attentie ter gelegenheid van Kerstmis.

Terug naar de PrincEzine (op de website)? Klik hier.