Extra Muros bezoekt de Brusselse wijk Marollen

Brussel, gij waart onze stad,

kersten en ketters van binnen

Ruusbroec en Bloemardinne!,

leeuwen op al uw tinnen,

Brussel, vergeet gij dat?
 

Anton van Wilderode

Een lang lint van Extra-Muros-leden slingerde begin februari door de Marollen in Brussel. Start was het Poelaertplein met het schitterende uitzicht op de wijk van bovenaf bij het Paleis van Justitie. Drie uur lang liepen de leden heuvel op en heuvel af door kleine straten en stegen, over pleinen en pleintjes, langs sociale woningbouw uit het begin van de vorige eeuw. Ze zagen statige gebouwen, bijzondere scholen, dichtgespijkerde verkrotte woningen en het huis van de schilder Breughel. De gidsen deden hun verhaal over armoede in de volkswijk beneden tegenover de machtige uitstraling van de wet door het justitiepaleis boven de wijk. En de strijd van de bewoners voor het behoud van hun wijk en woning.

Huisbiertje

Het eerste café/restaurant dat wij bezochten bij aankomst op de Grasmarkt was 'De ommegang' met het, volgens gewestpresident Christophe Ommeganck, verrukkelijke huisbiertje 'Ommegang'. Ons eindpunt was restaurant 'Le Cercle des voyageurs', een passende naam voor Extra-Muros-leden en hun vrienden uit vijf andere afdelingen, De Meierij, Lier, Parijs, Waals-Brabant en Luxemburg. Het aperitief met hapjes smaakte goed.

Voordracht

Tijd om de geest te voeden. Auteur en Brusselkenner Leo Camerlynck hield de voordracht 'Brussel, hart van de Nederlanden' over de geschiedenis van de hoofdstad van het Vlaamse gewest. De talen en de politiek werden belicht, maar het leukste was toch een stukje uit zijn lezing in het Brussels dialect.

De Schoonheid van België

"Den Belzjik bestoê nog altaaid. Van taaid tot taaid huu’de wel es as da den Belzjik op zaain leste lupt. Mô zoe ne gank goê da naa oek weial nie. ’n Ander kwesten es: zaain er nog wel Belzje in ons schuun landje?"

Het officiële gedeelte begon met het voorlezen van de Keure. Afdelingsvoorzitter Wim Impens maakte nog een kleine omissie goed. Hij liet het installatiedocument door drie nieuwe leden ondertekenen. Daarna deed iedereen zich tegoed aan drank, spijs en een goed gesprek.

Herinneringen

Welke herinneringen namen de deelnemers mee naar huis? Ik stelde hen deze vraag aan het einde van het diner.

"Je ziet plekjes die je nooit opvallen."

"Het huis van Barmhartigheid."

"De mooie huizen en gebouwen, de bijzondere sociale woningbouwblokken."

"Ik heb een onbekend stuk Brussel leren kennen."

"Het Marollenverhaal over hoog en laag, de zeven heuvels en het opengooien van de stad."

"De stuikelsteentjes ter herinnering aan de gedeporteerde Joden, met naam en data."

"Mensen van heinde en verre ontmoeten elkaar op een heel bijzondere manier."

"Het was de eerste keer, maar wat bijzonder interessant en hartelijk."

"Ik zag mijn vrienden weer terug."

"Vrienden uit vijf afdelingen maakten de kernwaarden van de OvdP helemaal waar."

Eliane Boileau, met medewerking van de leden en vrienden van Extra Muros