In memoriam Irmgard (Imi) Swakhoven-Troeman

In memoriam – Irmgard (Imi) Swakhoven

Overleden op 11 december 2025

Met droefheid, maar ook met diepe waardering, nemen wij afscheid van Imi Swakhoven-Troeman, een vrouw die door velen met recht een grande dame werd genoemd. Geboren en getogen op Curaçao, was zij onlosmakelijk verbonden met het eiland en van blijvende betekenis voor zijn maatschappelijke, culturele en intellectuele ontwikkeling. Imi was ridder in de Orde van Oranje Nassau.

Imi was docent geschiedenis en ze bezat daarnaast een uitzonderlijke talenknobbel. Haar beheersing van het Engels, Spaans en Papiamentu was niet alleen indrukwekkend, maar ook een brug tussen mensen en werelden. Taal was voor haar geen doel op zich, maar een middel om te verbinden, te onderwijzen en te begrijpen. Ze heeft veel betekend voor de Papiamentse taal, met haar masterthesis over de Papiamentstalige songs van ‘Doble R’ Rignaldo Ricordino en met haar vertalingen in het Papiaments van de Beatrijs en van Anne Franks Het Achterhuis.

Haar sporen in het onderwijs op Curaçao zijn diep en blijvend. Met toewijding en gezag zette zij zich in voor de vorming van generaties studentenaan het Maria Immaculata Lyceum (MIL) en aan de University of Curaçao (UoC). Zij geloofde in de kracht van kennis, kritisch denken en persoonlijke ontwikkeling, en wist dit geloof op inspirerende wijze over te brengen.

Ook buiten het onderwijs liet Imi haar stem horen. In de politieke arena van de Eilandsraad zette zij haar beste beentje voor, gedreven door betrokkenheid bij het welzijn van het land en zijn mensen. Haar inzet werd gekenmerkt door inhoud, overtuiging en een sterk gevoel voor verantwoordelijkheid.

Sinds oktober 2025 was Imi lid van de vereniging Orde van den Prince, een lidmaatschap dat haar brede culturele belangstelling, haar maatschappelijke inzet en haar verbondenheid met de Nederlandstalige gemeenschap weerspiegelde. Voorafgaand aan haar lidmaatschap was Imi een graag geziene introducee op onze bijeenkomsten. Hoewel haar tijd binnen de Orde kort was, werd haar aanwezigheid ervaren als waardevol en betekenisvol.

Met het heengaan van Imi Swakhoven verliest Curaçao een markante persoonlijkheid: een docent, een denker, een betrokken burger en bovenal een vrouw met klasse en hart voor haar eiland. Wij zijn haar dankbaar voor alles wat zij heeft gegeven en bewaren haar nagedachtenis met respect en genegenheid.

'Mi ke tumabo

Den mi brasa

I miéntras bo rosea ta batiendo den mi kara

Lo mi mira lus di kumbu den distansia,

Krusa drempi di mi paraïso.'

'Ik wil je

in mijn armen nemen,

en terwijl je adem mij in het gezicht slaat

zal ik een dwaallicht in de verte zien

en zal ik voet zetten over de drempel van

mijn paradijs.'

Dit is een strofe uit een gedicht van de Curacaose dichter Pierre Lauffer; vertaling door Walter Palm, Sidney Joubert en August Willemsen